Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

เมื่อคืนนอนดึกมาก ตี4ครึ่ง ตื่น6โมงเพื่อมาตักบาตรตอนเช้า อาการครึ่งหลับครึ่งตื่น งัวเงียๆ

แม่ให้ไปอาบน้ำก่อน ไม่ไป เพราะไม่สามารถทำได้ สติยังไม่มาเลย ยังหลับปุ๋ยอยู่ ทำได้แค่ไปล้างหน้า

แล้วก็มานั่งหลับๆตื่นๆ ในที่สุดก็จะหลับไปจริงๆ แม่ก็มาบอกว่าพระมาแล้ว ก็รีบลุก กุลีกุจอ มาล้างหน้าอีกรอบ

ตั้งจิตอธิษฐาน ตักบาตร ทั้งๆที่อยู่ชุดเดียวกับชุดนอนนั่นแหละ ตักบาตรเสร็จ กรวดน้ำ แล้วก็ไปนอนต่อซะงั้น

ตื่นมาเป็นระลอก ถูกปลุกด้วยเมสเสจแฮบปี้เบิร์ดเดย์ของผองเพื่อน และถูกปลุกใหญ่ด้วยเสียงโทรศัพท์จากเก๋

โทรมาแฮบปี้เบิร์ดเดย์ เม้าท์จนหายง่วงไปพักนึง แล้วก็หลับต่อได้อีกนะเรา หลับไปตื่นใหญ่ๆเลย

รวมๆแล้วก็หลับๆตื่นๆถึงบ่าย3น่ะ ถึงได้หยุดนอนจริงๆ ลุกมาอาบน้ำไปบิ๊กซีแถวบ้าน ไปเติมเงิน ซื้อของให้แม่

อะไรที่คิดๆไว้ ไม่เป็นดังใจสักอย่างเลย เบื่อจังที่ต้องมานั่งทำการบ้านคนเดียวทั้งๆที่งานกลุ่ม มันเสียเวลามากๆ

อาทิตย์ที่ผ่านมาได้แต่เซ็งๆ เศร้าๆ วุ่นๆ พยายามอ่านหนังสือ ทำข้อสอบ แต่พอไปสอบ ดันได้คะแนนน้อยกว่า

คนที่บอกเราว่าไม่ได้อ่านซะอีก สุดจะเซ็ง ทีซิสก็ยังกับถูกสต๊าฟไว้กับที่ เพราะมัวแต่ทำการบ้าน ทำควิส

อ่านหนังสือเตรียมสอบ เมื่อวานก็ไปทำแลป เพื่อนอีกคนก็มาช้าตั้งชั่วโมง เราก็ต่อสายอยู่คนเดียว

ทำผิดบ้างถูกบ้าง ค่อยๆทำไป อยู่กับคนไม่เก่งด้วยกันเนี่ย แย่ ไม่ได้ช่วยกันเลย คอนฟิกผิดๆถูกๆ

เราก็อุตส่าห์วาดรูป เขียนไอพีมาเรียบร้อย ให้พี่ในแลปช่วยเช็คแล้วว่าถูกชัวร์ๆ ก็ยังนะ ไปเสียเวลากับสาย

สายเอามาผิด ก็มีทั้งที่เราผิดเองและเพื่อนผิด แต่ไอ้คอนฟิกนี่สิ บอกเพื่อนแล้วว่าต้องเซ็ตอะไรบ้าง พอถึงเวลา

เจ้าตัวลืมเซตดื้อๆ แล้วก็บอกว่าคอนฟิกเสร็จแล้วทำไมมันติดต่อกันไม่ได้ โทษเราอีกว่าเป็นฝั่งเราแน่ๆที่เจ๊ง

เราต้องรันคำสั่งให้มันโชว์ให้ดูว่าฝั่งเรามันดาวน์จริงอะเปล่า ไม่ได้ดาวน์ งั้นก็ฝั่งแกแหละ เราก็ถามมันว่าเซ็ต

คอนฟิกหมดยัง มันก็บอกหมดๆ พอถามว่าคำสั่งนี้ล่ะทำยัง น่าน ยังไม่ได้ทำ ทำหน้าเอ๋อว่าต้องด้วยเหรอ

โอ้.... แบบว่า ชวนหงุดหงิด อาทิตย์ที่แล้วจารย์ก็เพิ่งสอนไปเองว่าต้องเซ็ตไรบ้าง และก็ลองให้ทำไปรอบนึงแล้ว

ไหงลืมแล้วอาทิตย์นี้ เราก็รีบๆ เพราะเวลามันมีจำกัด ดันลืมนู่นลืมนี่ มาก็สาย ยังมาโทษคนอื่นอีก เลยเซ็งๆมัน

ถ้าตอนสอบจริงๆจับคู่กันอีกจะทำไงเนี่ย วิชานี้หวังจะได้B+ขึ้นจะได้มั้ยเนี่ยชั้น สอบทฤษฎีก็ห่วย ปฏิบัติก็งี้อีก

วันจันทร์ โน๊ตบุคก็ไม่อยู่ น้องเอาไป เลยรู้สึกแย่ๆอีก จะเอาคอมไหนทำงานว้า เปเปอร์กับงานอยู่ในโน๊คบุค

ต้องถ่ายออกมาใส่พีซีแล้วทำเหรอเนี่ย จะปฏิเสธก็ไม่ได้ เดี๋ยวมันโวยวาย แบบรำคาญ ไม่รู้มันจำเป็นต้องใช้

จริงเปล่า ซักไซ้ไปเดี๋ยวมันโมโห แล้วก็ต้องมานั่งจัดไฟล์อีก ต้องมานั่งสอนมันว่าเก็บยังไง ใช้ยังไง

ยุ่งกับตรงไหนได้บ้าง สิ่งที่เป็นห่วงที่สุดก็คือ กลัวมันทำเจ๊งกลับมา แบบว่าคุณเธอเป็นคนไม่รักษาของเท่าไหร่

ยืมไรไป กลับมา สภาพไม่ดีเลย บางครั้งของที่ให้ยืมไปมันก็ไม่มีคืนให้ด้วย ทำหายซะงั้น ใช้คืนก็ไม่ใช้

ครั้งล่าสุด ยืมเอ็มพีสามไป กลับมาเจ๊ง ใช้ไม่ได้ต้องเอาไปซ่อม ถามว่าเอาไปทำไรมา ถึงได้เปิดไม่ขึ้น

มันก็บอกไม่ได้ทำไร ตอนมันใช้ยังดีอยู่เลย อ้าว แล้วจะรู้มั้ยเนี่ย ว่าทำไมมันถึงเสีย แถมไม่ยอมบอกว่าเสีย

ซะด้วย เอามาวางคืนไว้ที่โต๊ะเฉยๆ ไอ้เรามาหยิบจะใช้ อ้าว ไหงเดี๊ยงซะงั้น เลยเข็ดไม่กล้าให้เจ๊ยืมของ

แต่ก็ต้องให้ยืมไปอยู่ดี ให้ยืมไปทั้งๆที่อกสั่นขวัญแขวน กลับมาสภาพปกติด้วยนะลูกนะ รักษาของหน่อยนะเจ๊