Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

โปรแกรมแชทโบราณ ที่ว่าโบราณเพราะมันเป็นโปรแกรมแรกๆเลยล่ะที่มีในโลกอินเตอร์เนทใบนี้

ประมาณปี37ได้มั้ง หรืออาจจะนานกว่านั้นสักปี2ปี จำไม่ได้ ตอนนี้ก็ไม่ได้ใช้แล้วด้วยสิ

หมายเลขไอซีคิวยังอยู่หรือเปล่าน้อ กลัวโดนแฮคเหมือนกัน เสียดาย เลขหลักน้อยๆ

ตอนได้ใช้เนทใหม่ๆ ใช้แบบมีสาระมากๆ ไม่ค่อยคุยหรอกกับคนไทย คุยแต่คนต่างประเทศ

ไม่ได้เลือกหรอก แต่คนไทยมันน้อย คุยกับคนต่างประเทศก็ดี ฝึกภาษาอังกฤษ

คนที่มาแอดมีแต่ต่างประเทศ เราก็ไม่รู้จะไปแอดใครก่อน เพราะจริงๆ ที่ใช้เนท

หนักไปทางค้นหาข้อมูล ดูเวปบ่อย เช็คอีเมล ตอนนั้นชอบฟังเพลงjrock มาก

ก็จะไปหาข้อมูลในเวป แล้วอยากรู้อะไรก็ค้นหาจากในเวปทั้งนั้น ไม่ค่อยสนเรื่องแชท

สมัยนั้น อินเตอร์เนท ยังค่อนข้างสะอาด เจอแต่คนใจดี คุยกันแต่เรื่องดีๆ ทั้งนั้น

ไอ้พวกแชทหาแฟน วันๆถามแต่ว่าชื่ออะไร เรียนที่ไหนเนี่ย เซ็กโฟน เว็บแคม อะไรเนี่ย ยังไม่มีเลย

มีเพื่อน พี่ ที่รู้จักกันและคบกันมาจนถึงปัจจุบันนี่ก็หลายคน มีคนที่นับถือเป็นพี่เป็นน้องกันก็มี

ชีวิตการใช้เน็ตตอนนั้นเนี่ย เรียกได้ว่า เป็นอะไรที่ใช้แล้วรู้สึกดี มีประโยชน์ แต่คุ้มค่าหรือเปล่า อีกเรื่อง อิอิ

เราออนไลน์บ่อย จนเพื่อนต่างประเทศ เรียกว่าบั๊ก เพราะมาตอนไหนก็เจอเรา เราก็งงตัวเองเหมือนกัน

ว่าทำไมออนได้บ่อยๆ มันเหมือนเห่อของใหม่ มีอะไรให้อ่านเยอะแยะเต็มไปหมด เป็นอีกโลกของการเรียนรู้

เป็นคนชอบอ่านหนังสืออยู่แล้ว แต่อ่านเฉพาะที่สนใจนะ จะชอบอ่านพวกวรรณกรรมเยาวชน สารคดี

ก็จะค้นๆมาอ่าน รู้สึกสนุกกับการอ่าน ตอนนั้นได้รู้อะไรเยอะแยะ เหมือนอยากรู้อะไรก็ได้รู้ ไม่ต้องไปหาที่อื่น

แล้วก็มาถึงยุคที่เราใช้เนทแบบค่อนข้างไร้สาระ ก็คงเป็นช่วงที่เริ่มทำงาน ที่ทำงานก็มีแต่คนแชทเอ็มเอสเอ็นกัน

อย่างมากก็อ่านข่าวหนังสือพิมพ์ในเน็ต แล้วก็แชทไป ทำงานไป รู้สึกไร้สาระมาก แต่ตัวเองก็ทำอ่ะนะ

มาช่วงหลังๆที่ไม่ค่อยคุย เพราะรู้สึกการทำงานมันต้องการสมาธิมาก งานใช้สมอง อยู่หน้าจอ งานเร่ง

ต้องรีบปั่น ไม่จำเป็นก็เลยไม่คุย คุยกันก็เรื่องงาน ส่งไฟล์บ้าง ถามสคริป อะไรประมาณนี้ คุยเล่นตอนว่าง

ตอนนี้ก็อยู่กึ่งๆระหว่างมีสาระกับไม่มีสาระ เพราะต่อเนทมาค้นๆเปเปอร์ทำทีซิส มาส่งการบ้าน คุยเรื่องงาน

คุยเรื่องเรียน ไอ้เรื่องทำเล่นๆไม่ค่อยได้ทำเลย ไม่มีเวลามานั่งเล่น ถ้ามีเวลาจริง เอาไปนอนดีกว่า อยากหลับมาก