Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

วันนี้ได้ไปอ่านหนังสือเล่มนึงมา ของ สำนักพิมพ์มติชน เรื่องหัวแจกัน

เป็นการ์ตูนอ่ะ ตัวเอก มีหัวเป็นแจกัน ตัวรอง มีหัวเป็นกาน้ำ การ์ตูนแบบเป็นช่องๆ

ความรักเหมือนโรคา บันดาลตาให้มืดมน

ความรักเหมือนน้ำปลา มากไปก็เค็ม พอดีก็อร่อย

ความรักเหมือนบทเพลง ที่เปิดฟังไปนานๆก็อาจจะเบื่อ

ความรักเหมือนภาพเขียน ซึ่งสวยกว่าของจริง

ความรักเหมือนปากกา ถ้าหมึกหมดแล้วจะเติมหรือจะซื้อใหม่ดี ?

แล้วถ้าความรักเหมือนหนังสือ เราจะอยากอ่านกี่รอบล่ะ

บางทีความรัก มันก็คล้ายแผนที่ ที่ใครๆคิดว่ารู้ทางแล้วไม่ต้องดูก็ได้

ความรักน่าจะเหมือนการทำกับข้าว ถ้าตั้งใจทำน่าจะอร่อย

หรือเหมือนกระเป๋า ที่ข้างในมีอะไรหลายอย่างที่เราไม่รู้ว่ามีอยู่

ความรักเหมือนกกน. ถ้าไม่ซักก็จบกัน!

ความรักเหมือนการขับรถ ติดขัดก็น่าเบื่อ ประมาทก็อาจตายได้

ความรักเหมือนการข้ามสะพานลอย อาจโดนดักปล้นได้

ความรักที่ขาดสติ เหมือนหมาบ้า ไร้สติ ไร้การยืดหยุ่น คอเกร็ง น้ำลายยืด

หรือความรักอาจเหมือนรองเท้า ถ้าใส่ไปเรื่อยๆก็จะพอดีไปเอง

๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒

หลายคนอาจเคยรู้สึกว่า

ความรักเหมือนกับข้าวโต๊ะข้างๆ ที่มักจะดูดีกว่าของเราเสมอ

ไม่จริงหรอก มันเป็นความเชื่อซะอยู่มาก

เพราะว่าจากผลสำรวจแล้วบางครั้งโต๊ะข้างๆก็แอบอิจฉากับข้าวของโต๊ะเรานะ

แต่เนื่องจากคนไม่ใช่กับข้าว เราจึงมิอาจแบ่งกันชิม

เห็นด้วยค๊าบ