Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

มันเป็นเรื่องแย่หรืองี่เง่าหรือเรื่องไม่ดีอะไรกันเหรอ คือเราไม่เข้าใจ

การที่เราชอบหรือสนใจในเรื่องๆหนึ่งโดยที่ไม่ได้ทำให้ตัวเองเดือดร้อน

และคิดว่าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนไปด้วยนะ

แต่ถ้าจะเกิดอาการรู้สึกขวางหูขวางตาหรือหมั่นไส้ทางความรู้สึก

อันนั้นเราไม่สามารถจะไปช่วยอะไรได้ เพราะคุณรู้สึกเอง

ทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมาเป็นแบบนี้สักหน่อย

เป็นเรื่องที่เราก็เคยได้ยินเคยเห็นและบางทีก็เคยเจอกับตัวเอง

มันเกิดขึ้นนานหลายปีละ จนเราคิดว่ามันก็น่าจะหายๆไป

หรือหยุดคิดกันแบบนี้ได้แล้วนะ

แต่มันก็ยังคงดำเนินต่อไปตราบเท่าที่มีคนคิดแบบนั้น

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เราเป็นคนนึงที่ชอบฟังเพลงญี่ปุ่น ก็ฟังมาหลายปีละ

แต่ไม่ใช่เป็นแฟนพันธุ์แท้ของวงไหนหรอกนะ คือเราชอบก็ฟัง

แต่เราก็มักจะโดนคุณน้องที่บ้านว่าอยู่เรื่อย และเค้าก็ชอบพูดเสมอ

ว่าเค้าเป็นคนแรกที่ฟังนะ แต่เค้าน่ะไม่ฟังแล้ว เรามาฟังทีหลังเค้า

แต่กลับยังไม่เลิกฟัง ยังฟังอยู่อีก แล้วมันยังไงกันล่ะ

เธอจะฟังก่อนชั้นเพราะอะไร อันนั้นชั้นไม่สน

แต่ชั้นไม่เข้าใจ ชั้นเพิ่งมาฟังทีหลังเธอ แต่ชั้นยังฟังอยู่

มันไปทำให้เธอรู้สึกไม่ดีเหรอไงถึงได้คอยพูดอยู่เสมอ

การฟังเพลงญี่ปุ่นมันยกระดับตัวเองได้เหรอไง

ที่พูดประโยคนี้ออกมาเพราะเคยโดนแฟนเก่าคนก่อนนู้น นู้น

บอกว่าเราหัวสูงเพียงเพราะเราฟังเพลงญี่ปุ่น

เราก็ฟังหมดแหละทั้งเพลงไทย เพลงต่างประเทศ

ลูกทุ่งก็ยังฟังบ้างตามแต่พ่อหรือแม่จะเปิดให้ฟังหรือดูอ่ะนะ

และตอนนี้เราก็ยังชอบฟังเพลงญี่ปุ่นอยู่ และก็เริ่มฟังเพลงเกาหลีด้วย

ฟังตามแต่จะหาฟังได้นั่นแหละ ถ้าชอบก็ฟัง ถ้าไม่ชอบก็ไม่ฟังก็เท่านั้น

การชอบดาราหรือนักร้องก็เหมือนกัน ถ้าเราชอบและอยู่ในขอบเขต

มันก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ตัวเราเองก็ไม่ได้เดือดร้อนเหมือนกัน

แต่ทำไมต้องมีคนมองและว่าเสียๆหายๆเสมอว่า

เป็นพวกบ้า บ้าดารา บ้านักร้อง

เราก็มีสติดีทุกอย่าง ทุกวันนี้ก็เป็นคนมีการศึกษาในระดับนึง

ไม่ใช่คนในแบบที่ใครจะมาว่าให้เสียๆหายๆแบบนั้น

และก็ยังงงๆอยู่ว่าชั้นนี่นะบ้า บ้าตรงไหน

ไม่ได้ไปวิ่งตามใครเลยนะ มีโหลดไฟล์บ้างเป็นระยะ

ดูละคร ฟังเพลง มีรูปใหม่ๆหรือสัมภาษณ์ก็อ่านซะหน่อย

มันเป็นการกระทำของคนบ้าตรงไหนเหรอ

คนปกติเค้าก็ทำกันนะ แค่เราสนใจในคนบางคนมากกว่า

มากกว่าที่คุณไม่ได้สนใจ คุณก็เลยว่าเค้าบ้าเท่านั้นเองเหรอ

ว่าว่าบ้าดารา บ้านักร้อง เราก็ไม่อยากสนใจเท่าไหร่หรอก

เพราะโดยมากมันออกมาจากปากคนที่ไม่หวังดีกับเราเท่าไหร่

แต่ไอ้ประเภทว่าและทำสายตาดูถูก

ลามปาม วิจารณ์และพูดให้ร้ายคนอื่นเสียๆหายๆเนี่ย

มันโมโหนะ ไม่ทราบว่าในใจคิดอะไรอยู่

คิดว่าการที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ทำให้ตัวเองมีคุณค่ามากกว่า

มีความเป็นคนมากกว่าหรืออย่างไรกัน

มันก็เหมือนการที่เราแต่งตัวไม่เหมือนกัน

กินอะไรไม่เหมือนกัน ทำอะไรไม่เหมือนกัน

เพราะชอบอะไรไม่เหมือนกันนั่นแหละ

ความต่างแค่นี้ เอามาคิดอะไรมากถึงขนาดมาว่าเค้าเสียๆหายๆน่ะ

จนถึงตอนนี้ก็ยังนึกไม่ค่อยออกนะว่ามีเหตุผลอะไร

ในการที่แสดงพฤติกรรมแบบนั้นออกมา

ไม่ชอบคนนั้น ไม่ชอบเรา อิจฉา หรืออะไร

แต่ก็ช่างเหอะ บ่นๆมาพอละ หายเคืองละ ได้ระบาย

กลับไปทำทีซิสต่อดีก่า