Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

เข้มข้นกับความฝัน เข็มแข็งกับผลลัพธ์

Final Score 365วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์

ได้ดูตัวอย่างหนังไปแล้วแต่ยังไม่ได้ไปดูของจริงที่โรงภาพยนตร์เลย

มีคนถามว่าตอนเราจะเอ็นท์ เราเป็นแบบนี้มั้ย

คำตอบก็คือ ถ้าเป็นเหมือนในเรื่อง ก็เอ็นท์ติดไปแล้ว

ตอนนั้นใช้ชีวิตสบายๆมาก ไม่เคยมานั่งอ่านหนังสือ

ทำอะไรตามตารางเวลาแบบนั้นหรอก

มาเครียดๆตอนเลือกคณะอย่างเดียวเอง

มัวแต่ไปเครียดเรื่องอื่น เรื่องไร้สาระมากๆเลยในความคิดตัวเองตอนนี้นะ

เรื่องเพื่อนน่ะแหละ คิดว่าถ้าเป็นตัวเองในตอนนี้คงเข้มแข็ง

และไม่สนใจคำพูดบ้าๆพวกนั้นหรอก

สนใจถึงขนาดให้มันมีผลกระทบกับชีวิตช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของตัวเอง

ทำไปได้!!!

เคยนึกเสียดาย อยากย้อนเวลากลับไป

แต่มันก็ช่วงแรกๆที่คิดแบบนั้น

ความเป็นจริงมันทำไม่ได้ สิ่งที่ทำได้ก็คือ

เดินต่อไปและทำวันนี้ให้ดีที่สุดเท่านั้นเอง

ชีวิตการเรียนม.ปลายเป็นช่วงเวลาที่อยู่ในโรงเรียน

แล้วรู้สึกว่าไร้ความสุขที่สุดในชีวิตการเป็นเด็กนักเรียนเลยล่ะ

เป็น 2 ปีที่ไม่สนุก สับสน เบื่อ และก็คิดมาก

แต่ก็พอมีเวลาดีๆกับเค้าบ้างเมื่อนึกถึงอาจารย์บางคน

เพื่อนจริงๆที่มีน้อยมากๆและวิชาความรู้ที่ได้เรียนมา

ความทรงจำกับโรงเรียน ทำให้คิดถึงเพื่อนม.ต้น

และก็รู้สึกดีกับเพื่อนตอนประถมมากๆ

ชีวิตตอนม.ต้นเป็นอะไรที่สนุกสนาน

ถึงแม้จะรู้สึกไม่ดีบ้างบางครั้ง แต่มันก็หายไป

เพราะมีเพื่อนดีๆและอาจารย์ที่น่ารัก

การเรียนก็เลยออกมา เกรดน่าประทับใจ

ไม่เหมือนตอนม.ปลายที่ดิ่งลงจนน่าใจหาย

ยังไงมันก็ผ่านไปแล้วอ่ะ มานั่งนึกถึงตอนนี้ก็ไม่ได้อะไร

ก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่เลยนะเมื่อนึกถึงเรื่องพวกนั้น

คิดเหมือนกันว่าตัวเองทำไมยังรู้สึกอยู่

โอเค ชั้นยังโกรธ ยังรู้สึกว่าทำไมต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ด้วย

แต่พอมานึกดูอีกที มันก็เป็นเรื่องงี่เง่ามากเลยที่เรามัวนั่งสนใจเรื่องนี้อยู่

ตอนนี้ตัวเองก็รู้แล้วนะว่ามันงี่เง่า แต่ความรู้สึกเก่าๆมันก็ยังไม่หาย

ไม่ได้อยากแก้แค้นหรือทำอะไรกับคนพวกนั้นหรอกนะ ไม่ได้ต้องการคำขอโทษ

ถึงจะได้ยินก็ไม่ได้ทำให้มันเกิดอะไรดีๆขึ้นมา ไม่ได้อยากฟังด้วย

ชั้นควรจะโยนมันทิ้งและก็ปล่อยวางมันซะ จะได้ไม่ต้องรู้สึกไม่ดีอีก

เพราะเวลานี้ก็คงไม่มีใครมานั่งนึกถึงเรื่องนั้นอีกแล้วล่ะ

มีแต่ชั้นนี่แหละที่ยังนึกถึงอยู่ บ้าจริงๆ