Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

เหนื่อย โคตรจะเหนื่อยเลย ทั้งเหนื่อยใจ เหนื่อยกาย

เครียดก็เครียด ไม่รู้บ้าไปต่อพีฟทำไมนะ ไอ้เรื่องแลกหนังอีก

เข็ดแล้ว คงไม่ทำอะไรอย่างนี้อีก อะไรที่กลัวว่าจะเกิดกับเรา

มันก็เหมือนจะแกล้ง เป็นมันซะทุกอย่าง ทั้งๆที่เราก็พยายามไม่ให้มันเกิด

แต่ก็เกิด พอเกิดก็พยายามจะแก้ปัญหา แต่ทำไม ก็ยังโดนว่า

โดนทำเหมือนเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ คนเลว คนไม่ดี

ถ้าคนที่อยูใกล้ตัวเรา เพื่อนเรา จะรู้ว่าเราพยายามจะไรท์แค่ไหน

พยายามจะไม่ให้มันเกิดปัญหา เราก็รู้ว่าเราไม่ค่อยได้ไรท์

ก็เลยถามคนที่เค้าไรท์พีฟกันบ่อยๆทำยังไง เราก็ทำตามทุกอย่าง

อย่างเมื่อคืนหัวอ่านดีวีดีเสีย มันก็เพิ่งเสียตอนเราจะเช็คแผ่นนี่แหละ

จะให้เราทำยังไงล่ะ ถ้าไม่ส่งต่อให้คนถัดไปเลยอ่ะ

( edit ตอน 5ทุ่ม ค่อยยังชั่ว หลังจากชี้แจงไป 2 รอบ เค้าเข้าใจเราละ

เลยสบายใจขึ้นมาอีกนิด แต่ก็ยังเข็ดอยู่ดีแหละ)

ก็ยังดีนะ เมื่อวานกับวันนี้ที่มีเรื่องที่ทำให้ยิ้มออกได้บ้าง

เมื่อวานกรี๊ดมะพี มันหล่ออีกแล้ว วันนี้ก็ดีใจเรื่องจิน เพราะคัตตุนไปนิวยอร์ค

ไปกินข้าวกับจินมา เหมือนคัตตุนกำลังจะครบ 6 แล้วล่ะ เย้ ชอบที่มี 6 คนมากกว่าแค่ 5 คน

วันศุกร์ก็วันเกิดเมะจังแล้วอ่ะ อยากทำอะไรพิเศษๆสักหน่อย

จะมีปัญญาทำมั้ยนะ ต้องรีบๆอ่ะ เครื่องจะไม่อยู่ช่วงนั้นพอดี

เอาไปเข้าศูนย์อ่ะ

รักนะ คาเมะ แล้วก็ รักน้องพีด้วย

โลกของชั้นมีแต่นิวส์กับคัตตุน

วันนี้ไปคณะ โดนถามด้วยแหละเมื่อไหร่จะเอามาคุย

ทีซิสของกระผมเองครับ หลังจากที่โดนว่าเมื่ออังคารที่แล้ว

ว่าทำช้าไปละนะ สปีดหน่อย เดี๋ยว4ปีก็จะไม่จบถ้าสปีดเท่านี้

เพราะนี่ก็ปี2 เทอม2 จะหมดเทอมอยู่แล้ว

ยังไม่คืบเลย จะให้คืบยังไงไหว

วันอังคารกลับมาบ้านก็4ทุ่ม เครียดที่โดนว่าเลยนอนซะงั้น มึนหัว

วันพุธ พฤหัส ถึงศุกร์บ่าย ไรท์แผ่นพีฟ 2 พีฟ

เสาร์ มัวแต่เริงร่ากับน้องพี ในมิวสิคสเตชั่น

กับนั่งอัพบล็อกเรื่องซาวน์แท็กโคตรมีสาระ

อาทิตย์ เมนส์มา ปวดท้อง ไม่ทำอะไร

จันทร์ไปเรียน กลับมาได้รับพีฟใหม่

พร้อมกับข่าวร้าย เครื่องดีวีดีไรท์เตอร์เจ๊ง

และวันนี้ก็ยังเครียดต่อเรื่องพีฟ จัดการส่งแผ่นต่อไปเลย

ไม่เก็บไว้ที่ตัว ไม่มีปัญญาไรท์ ก็ยังโดน เหอ เหอ

ใช้ชีวิตออกแนวบั่นทอนปัญญามากกกกกกก

ยืมคำคุณภูมา อิอิ

ไปละ ไปละ ไว้อัพอีกที รับขวัญวันเกิดน้องเมะ