Melody of life ~ ♡ 和也 ♡

พ่อกับแม่ไม่อยู่ล่ะวันนี้ ไปทำบุญ ไปกับคนแถวๆบ้าน เค้าชวนไปก็ไป

ปล่อยคุณลูกอยู่บ้าน ตอนกลางวันทำยำมาม่ากิน โอเค อร่อยดี ^-*

แต่กว่าจะได้กินก็นานเหมือนกัน แต่พอตอนเย็นสิ ทำยำวุ้นเส้น

รสชาติมันแค่เกือบอร่อย 55 บางทีเราก็ทำอร่อย บางทีก็รสแปลกๆ

เคยเป็นกันมั้ย เวลาไม่ได้ทำกับข้าวบ่อยๆ จากที่เคยทำแล้วอร่อย

มันก็จะกลายเป็นเกือบอร่อย เหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง แต่พอทำบ่อยๆ

มันก็กลับมาอร่อยเหมือนเดิม แต่เดี๋ยวนี้เราขี้เกียจทำกับข้าวมากเลย

ถ้าเลี่ยงได้เราจะไม่ยอมทำเลยอ่ะ จะทำเมื่อจำเป็นต้องทำ ทำให้พ่อแม่กิน

หรือไม่ก็ตัวเองกิน น้องกิน แต่ปกติถ้าอยู่กับน้อง เราก็ให้มันหากินเอง

โตแล้วก็ทำกินเองได้ ถ้าเราไม่ขี้เกียจ เราก็ทำให้กิน นานๆทำทีบางทีก็ลืมนะ

ว่าต้องทำยังไง ใส่อะไรบ้าง เหอ เหอ จนบางทีก็กลายเป็นทำตามใจชั้น

แต่ออกมาอร่อยกินได้นะเออ แค่ลำดับการใส่ของมันจะไม่ตรงต้นฉบับ

พอแม่กลับมาก็ถามๆ รู้สึกตอนเด็กๆเราจะทำอาหารได้ถูกปากคนอื่นมากกว่านี้นะ

พอโตๆมาเหมือนแค่ว่าพอทำได้ กินได้ ไม่ตายยังไงไม่รู้ อร่อยไม่อร่อยแล้วแต่

ก็ว่าจะฝึกฝีมือเหมือนกัน เวลาทำแล้วไม่อร่อยถูกใจคนอื่นเนี่ยมันมีปัญหา

คุณน้องจะชอบบ่นๆและก็ทำหน้าแบบว่าเออ ช่วยกินก็ได้ เสียดายของ

นานๆทีจะมีสักวันที่กินกับข้าวที่เราทำทุกมื้อได้แบบอร่อยๆ กินจนเกลี้ยง

edit :

แวะไปดูปาปาน้องเมะ(con)ล่าสุดที่บล็อกต้าร์ น้องน่ารักมากๆ ทำไมน่ารักขนาดนี้

มุมไหนก็น่ารัก จะใส่อะไรก็น่ารัก มันทำอะไรก็น่ารักอ่ะ จะน่ารักไปถึงไหนค๊าาาา

ตอนนี้เริ่มไม่สนใจละว่าเมะจะเป็นอะไร รู้แต่ว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ทำให้ชั้นรักแกหมดใจแล้วเนี่ย